Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Αναβολικά 1

Σαν 1ο θέμα για τα αναβολικά, θα βάλω την γνησιότητα. 
Όταν είχα ρωτήσει πολλούς επαγγελματίες αθλητές, αλλά και τον προπονητή μου (τον ξένο αθλητή που με προπονούσε μετά τους πρώτους μου αγώνες), όλοι μου είχαν πει ότι χρησιμοποιούν ΜΟΝΟ τα φάρμακα που είναι φτιαγμένα για ανθρώπους και που πωλούνται σε φαρμακείο κάποιας χώρας. Όχι τα underground φάρμακα όπως λέμε. Κανένας σοβαρός αθλητής δεν τα χρησιμοποιεί.
Οι λόγοι πολλοί.
Καταρχάς δεν είσαι σίγουρος ποτέ για το τι βάζεις μέσα σου. Ακόμα και αν έχει την ουσία που λέει, σπάνια θα έχει την δοσολογία που λέει. Ακόμα και η ποσότητα των ml ή των χαπιών μπορεί να είναι λάθος. (Πολλοί θα έχετε πληρώσει 100 και θα έχετε βρει μέσα λιγότερα).
Όσο για τα ενέσιμα σκευάσματα των 10ml, θα σας έλεγα ούτε καν να τα πλησιάζετε. Κανένα ενέσιμο δεν βγαίνει νόμιμα για ανθρώπους με 10ml. Η δοσολογία για κάποιον ασθενή, δεν είναι 3 ml την εβδομάδα, αλλά 1ml κάθε 2-3 εβδομάδες (συνήθως για ένα αναβολικό). Αυτό σημαίνει ότι τα 10ml, θα έπρεπε να τα χρησιμοποιήσει ο ασθενής μέσα σε διάστημα μισού χρόνου. Βάζοντας και βγάζοντας φάρμακο από το φιαλίδιο, θα είχαν περάσει μικρόβια που θα είχαν καταστήσει πλέον το φάρμακο ακατάλληλο. Άρα, αυτό που σας δίνει ο καλός σας προπονητής, είναι ένα αντίγραφο που φτιάχνει κάποιο παράνομο εργαστήριο με σκοπό να βγάλει χρήματα. Αν ήθελε να σας βοηθήσει να γίνεται καλοί αθλητές, θα έκανε ότι κάνουν και οι επαγγελματίες. Θα σας έδινε το γνήσιο (τουλάχιστον).
Γιατί δεν το κάνει; Για να βρω ένα γνήσιο φάρμακο εγώ παλιότερα, δεν το έπαιρνα από τον Μήτσο που έχει ένα μαγαζάκι ή ένα γυμναστήριο, ούτε από τον Μπάμπη που κάνει και καλά "εισαγωγή". Και βέβαια όχι από το ίντερνετ. Το αγόραζα από κανονική εταιρεία! Το θέμα είναι ότι έπρεπε να παίρνω κούτα, η οποία μπορεί να είχε μέσα πάνω από 50 κουτιά. Όπως καταλάβατε αυτό είναι δύσκολο να το κάνει κάποιος και έτσι επιλέγει να πάρει από τον Μήτσο ή τον Μπάμπη (ονόματα τυχαία). Αν πρέπει να κάνει μία θεραπεία με 3 φάρμακα, αυτό σημαίνει πως πρέπει να αγοράσει 3 μεγάλες κούτες.
Εδώ θα πω, ότι τα φάρμακα που πωλούνται στην Ευρώπη, έχουν πάνω τιμή σε ευρώ. Έτσι, όλα όσα αγόραζα, είχαν πάνω τιμή σε ευρώ στο κάθε κουτάκι. Όμως, αυτά που είχαν οι άλλοι που αγόραζαν από τον κάθε Μήτσο και Μπάμπη, όχι μόνο δεν είχαν τιμή σε ευρώ, αλλά υπήρχε διάφορα στο μπουκάλι (τα γράμματα ήταν πιο παχιά), αλλά και στην ουσία. Έβλεπες άλλο χρώμα, ενώ στα δικά μου όλα ήταν όπως και κάθε φάρμακο στο φαρμακείο. Μιλάω τώρα για το ίδιο -και καλά- φάρμακο.
Πολλές φορές βέβαια είχαμε τεράστια διαφορά, αφού το δικό μου ήταν από την Ιταλία πχ με τιμή ευρώ, ταινία ασφαλείας του εργοστασίου στην κούτα, κλπ ενώ των άλλων από Πακιστάν, τυλιγμένα 10 μαζί σε χαρτί εφημερίδας ή σε ένα κουτάκι όλα που έδειχνε σαν να ήταν κάποιο πειραματικό φάρμακο στην Σπιναλόγκα.
Όταν ο κάθε Μήτσος μάθαινε για μένα, έτρεχε να με ρωτήσει πληροφορίες. Πολλές φορές όμως έβλεπε, ότι το γνήσιο κοστίζει και ότι αν το πουλάει, όλοι θα φύγουν και θα πάρουν από αλλού. Πως να πει αλώστε, ότι μέχρι τώρα πούλαγε φύκια για μεταξωτές κορδέλες;
Αυτά για αρχή, θα πω και άλλα στο μέλλον.
*όπως βλέπετε, δεν αφήνω και πολλά όρια αμφισβήτησης για όσα λέω από τον κάθε Μήτσο. Πολλοί από τους φίλους μου, τα έχουν ζήσει από κοντά και ξέρουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου